چند زلال پند آموز از دادا

چند زلال پند آموز از دادا

*

321-

*

ناتوانی کرده ایم

ما نه پیری نه جوانی کرده ایم

خویش را بیجا پسندیده به دنیای خیال

بیشتر بر عشق خانی کرده ایم

کار ِ فانی کرده ایم

*

322-

*

عاشقی که راقی اَست

پیش تو فرسوده و اوراقی اَست

میل بر سازش ندارم بس کن ای دنیا، هنوز

از دلِ زخمی که دست ِ ساقی اَست

چند بخیه باقی اَست

*

323-

*

گفت یک انسان مرا:

من رئیسم ، داده اند امکان مرا

نام و کارم اوج گیرد خواستم، حتّی اگر

می شود یار و معین شیطان مرا

قدرتِ حیوان مرا

*

324-

*

همدل و همدرد باش

لااقل یک روز هم تو زرد باش!

با چناری لُخت زیرِ برف خلوت کن شبی

گاه ای سرو از زمانه سرد باش

عاشقی شبگرد باش!

*

325-

*

عشق در فریادها

عقل را گاهی دهد بر بادها

دل در آتش آنچنان سوزد که حتّی زیر برف

خامُشی نتوان به هر امدادها

محضر صیّادها

*

326-

*

عشق می دانید چیست؟

عشق یک پیراهن و شلوار نیست

عشق چون خونست اندر قلب، کز فقدان ِ او

مرده و زنده برای دل یکیست

آه ای عیّاش، ایست!

*

سالگرد رحلت جانگداز امام خمینی(ره) تسلیت باد...