دکتر اعظم خجسته

آه ، باران!
آمده از راه، باران،
تا بشویاند غبار از صورت من
پنجه اش با پنجه های مادرم همراه، باران.
آبشار گیسوانش پشت شیشه همچو زلفان فرشته،
از مزار والدان در قطره ها آورده با خود گوئیا ارواح ، باران.
این شبی که قلب من چون آسمان ابر درخود گریه میکرد
می کشد من را ز عمق چاه سوی ماه، باران.
در رکاب ناله ی خود روح من را
می برد چون کاه، باران،
آه... باران!

سالگرد رحلت جانگداز امام خمینی(ره) تسلیت باد...